slide
ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ ΤΗΣ WIND. ΑΦΑΙΡΕΣΑΝ ΕΒΡΟ ΚΕΡΚΥΡΑ ΚΑΙ ΣΧΕΔΟΝ ΟΛΑ ΤΑ ΝΗΣΙΑ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ ΑΠΟ ΧΑΡΤΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ
Πατήστε στην εικόνα για να δείτε το άρθρο
Home » ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ » ΠΟΙΗΜΑ…. ΘΑΛΑΣΣΑ Ημερομηνία Καταχώρησης Παρασκευή 22 Οκτωβρίου 2010.

ΠΟΙΗΜΑ…. ΘΑΛΑΣΣΑ

του Γιώργου Μανέτα

Τίτλος: Θάλασσα

Δεν ξέρω, πού είσαι θάλασσα, να στρέψω το καράβι,
να ξεπηδήσω απ’ τα νωθρά νερά του ποταμού,
να φύγω, από το μόλο αυτό, που με κρατούν οι κάβοι,
και να βρεθώ σε χάλασμα θαλασσινού καιρού!

– Με το καράβι, εξώθησε και φτάσε απ’ τη μεριά μου
και στα δαρμένα κύματα, θε να σ’ αναζητώ!
Κι όταν σε ντύσω θάλασσα μετά, με τα σκουτιά μου,
ως θα’σαι κι αξελόγιαστος, θα σ’ αρραβωνιστώ.

– Αν είναι αλήθεια, θάλασσα, να στρέψω το καράβι,
φτερά να βάλω πάνω του, κοντά σου να βρεθώ!
Μα ξέρεις … κάπου, κάποτε, στου ποταμού τη χάρη,
κάποια καλόμορφη γοργό μ’ έσυρε στο βυθό.

– Θα νοσταλγώ στα κύματα, εγώ, το ακροθαλάσσι,
κι όταν θα ‘ρθείς την άμπωτη, κρώξε φωνή του γλάρου.
– Στις Ατλαντίδες μήνυσα, έχει ο καιρός χαλάσει,
και με γραφίδα σου ιστορώ: Είναι θαμπό του φάρου.

– Στέκουν δυο κόσμοι ανάμεσα, κοχύλια και κοράλλια.
Θα περιμένω πάντοτε, παιδί, του ποταμού.
– Καταμεσής σου, θάλασσα, κοιτώντας με τα κιάλια,
θα λογαριάζω εσένανε στ’ αστέρια τ’ ουρανού.

– Το γλυκερό μου, πάνωθε στα χείλη σου και πάλι!
Αρχέγονη γεύση γλυκιά, κι αν θέλεις τη παντρεύω.
– Κάτω απ’ το φως του φεγγαριού μοιάζεις θάλασσα, ζάλη,
άγνωρος τόπος μακρινός που μέσα ταξιδεύω.

Αν σας άρεσε το θέμα προωθήστε το στους φίλους σας για να τους ενημερώσετε



Share on Facebook5Tweet about this on Twitter0Google+0Email to someonePin on Pinterest0
634 like
  

Προσθέστε ένα σχόλιο