ΣΥΜΠΑΝΤΙΚΟΣ ΤΑΞΙΔΕΥΤΗΣ. ΠΟΙΗΜΑ

190
0

ηλιακο συστημα

ΣΥΜΠΑΝΤΙΚΟΣ ΤΑΞΙΔΕΥΤΗΣ

Που πας καραβάκι εντελώς μοναχό;
δίχως ναύτες πλήρωμα και καπετάνιο;
το έξω-ηλιακό διάστημα δεν το φοβάσαι το φρικτό
ακυβέρνητο καρυδότσουφλο εκεί πάνω;

Μήπως είσαι ον βιονικό με αδάμαστο τσαγανό;
στο μεσοαστρικό τώρα πλέεις περιβάλλον
μπροστά σου απλώνεται το σύμπαν το ανοιχτό
γεμάτο αιθέρα, ακτινοβολίες, σωστός χάρος
κι’ εσύ απτόητος ταξιδευτής στο κενό τραβάς
από το 1977 αενάως

Μέσα σου της NASA έχεις την πνοή
αέρας δεν σου χρειάζεται και αναπνοή
σου αρκεί λίγη ενέργεια από ένα συσσωρευτή
τώρα που έστειλες τις εικόνες σου στη Γη
έβαλες την κάμερα να κοιμηθεί

Πλώρη έβαλες για το άγνωστο πετάς
με ταχύτητα κοσμική θα εξαφανιστείς
ο πρώτος είσαι που τολμάς
στο σύμπαν βαθειά να μπεις
σε ακολουθεί βεβαίως κι’ άλλος
αλλά εσύ είσαι πρωτοπόρος γιός του Τάλω

Τώρα στέλνεις μόνον δεδομένα
ακτινοβολίας, σωματιδίων και μαγνητικών πεδίων
που συναντάς στην διαδρομή
για να φωτίσεις την επιστήμη
σε μια δεκαετία θα διακόψεις επαφή και οριστικά
βουβός θα μείνεις
αιώνιος του σύμπαντος ταξιδευτής
ως την αιωνιότητα το ταξίδι σου θα συνεχίσεις
εκτός κι’ αν κάποια πρόσκρουση συμβεί
ή γίνεις ουρά κάποιου κομήτη

Πολλά αστρόπλοια στο διάστημα
έχουν πετάξει
μα εσένα ο κλήρος
να μπεις βαθειά στο σύμπαν σου
έχει λάχει
και στο ηλιακό μας σύστημα να μην ξανάρθεις
ο πρώτος να γίνεις θαρραλέος ταξιδευτής
και Οδύσσεια να ζήσεις επική χωρίς θεατές
και θιασάρχη

Εκεί θα συναντήσεις ήλιους πιο φωτεινούς,
θα νοιώσεις το πηχτό συμπαντικό σκοτάδι
γαλαξίες μεγάλους θα περάσεις πιο τρανούς
θα ταξιδεύεις αιώνια και θα αγνοείς
ποιό το πρωί και ποιο το βράδυ
εκτός και κάποια Κίρκη σε καλέσει
ή κάποια Ναυσικά σε ερωτευτεί και σε μαγέψει
κι’ εσύ με τα δώρα που μεταφέρεις τη φιλέψεις

Τώρα ταξιδεύεις στον μεσοαστρικό Αδη
μακριά από του ήλιου μας το μαγνητικό χάδι
έξω νύχτες φοβερά κρύες
μπροστά σου χαίνουν μελανές οπές και γαλαξίες
θα σε φωτίσουν σούπερ νόβα
με κοσμικές σε λούζουν ακτινοβολίες

Τη σκοτεινή ύλη και ενέργεια πρώτος
θα δοκιμάσεις
την Πυθαγόρεια αρμονία του σύμπαντος
εσύ θα απολαύσεις
βούλωσε τ’ αυτιά σου μη σε μαγέψουν
οι συμπαντικές Σειρήνες
και προδώσεις της Γης μας
τους τεχνολογικούς μαικήνες
τώρα απομακρύνθηκες από τη Γη μας χώρια
δίχως φόβο, λύπη, έλεγχο και δίχως στενοχώρια

Αν βρεις πουθενά το Δία
να του μιλήσεις
τα σήματα σου λίαν ασθενή
18,5 ώρες για να φθάσουνε στη Γη
ως το 2025 που θα σιγήσεις
ακυβέρνητο και βουβό
καραβάκι μας στο καλό και καλή σου τύχη

Της Καμηλοπάρδαλης τον αστερισμό
αν είσαι τυχερός πρώτο θα συναντήσεις
μετά από 40.000 χρόνια υπολογίζουν ότι
θα τον προσεγγίσεις
όπου βρεις νοήμονα όντα της Γής μας τα προϊόντα να χαρίσεις

Θα είσαι μάλλον ο αιώνιος ταξιδιώτης
ο άνθρωπος τη ζωή του άνευ επιστροφής
φοβάται να δώσει
εκτός κι’ αν συνθήκες στα διαστημόπλοια όμοιες με της Γης εξασφαλίσει
αυτονομία σε νερό , πρώτες ύλες,
τροφή και ενέργεια και άλλα προβλήματα να επιλύσει

Αναβαθμίζοντας τον ηλεκτρονικό του εγκέφαλο συνεχώς
ώστε να φθάσει στον έβδομο ουρανό
κι’ αυτός ισόθεος να γίνει
στα βιονικά όντα φώτιση και πνοή να δίνει
και σαν αλήτης του διαστήματος να πλέει ολοταχώς
στους αιώνες των αιώνων ταξιδευτής να μείνει
όμως το «Διαστημόπλοιο Γαία» γιατί κόλαση το αφήνει ;

*Αμφικτύων

*Αμφικτύων είναι ο Υποστράτηγος ε.α Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης,
Συγγραφεύς, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων λογοτεχνών
amphiktyon.blogspot.com

Υ.Γ Το ποίημα αφιερώνεται στην NASA η οποία κατασκεύασε το διαστημόπλοιο VOYAGER- 1 και 2 και στους διαστημικούς επιστήμονες και κοσμοναύτες όλου του κόσμου που μοχθούν για την κατάκτηση του διαστήματος για ειρηνικούς σκοπούς.

Αν σας άρεσε το θέμα προωθήστε το στους φίλους σας για να τους ενημερώσετε

ΣΥΜΠΑΝΤΙΚΟΣ ΤΑΞΙΔΕΥΤΗΣ. ΠΟΙΗΜΑ
5 2 συμμετοχές

104 like

Σχολιάστε το Άρθρο...
Slider