ΑΧ ΕΛΛΑΣ ΤΩΝ ΑΘΑΝΑΤΩΝ ΚΑΙ ΝΑ ΕΡΧΟΣΟΥΝΑ ΞΑΝΑ ΣΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ

295
0

ελλας των αθανατων_

Σαράντα χρόνια στην Ζωή
Σαράντα χρόνια κατοχή
Πρώτα ήτανε < <αυτοί>>
Που είχαν φήμη τρομερή

< <Ελλάς>>
Τα παιδιά σου μακελέψαν
Τα εγκώμια έμπλεξαν
Ύστερα ήρθαν οι < <άλλοι>>
Δύο ήσαν οι μεγάλοι
Που σου έβαλαν σαμάρι
Μα και ένα χαλινάρι
Για να καθόυντε γερά
Σονη ντε και καλά
στον ανθρώπων σου τις πλάτες
Για να τρών μπουκές γεμάτες
Όλα αυτά σε μια ονομασία
Το όνομα της δε < <ΔΗΜΟΚΡΑΤΊΑ>>
Μα αν Ρώτας κ’ Εμε < <ΑΣΥΔΟΣΊΑ>>
Είναι η μόνη της σημασία
Και για πληρωμή μεγάλη
Λαέ σου δώκαν ένα δοκάρι
να τους κτίζεις αποθήκες για σιτάρι
Να το τρών αυτοί οι< <άλλοι>>
Για να κάνουνε κοιλία μεγάλη
Για πληθώρα στο σιτάρι
Γύρεψαν βοήθεια κ’ άλλη
Τώρα φέραν ζευγολάτη
Να σου κάτσει εις την Πλατή
Και σ’ έζεψαν στον τρουβά
Σου έδωσαν και έναν κουβά
Να οργώνεις και να σπέρνεις
Τα χωράφια μιας Γκρας διεστραμένης
Για να παίρνει τον παρά
Από τον κάθε φουκαρά

[αχ!!Ελλάς]
Τα παιδιά σου εσύ γδέρνεις
και τους < <άλλους>> τους πλουτένεις
Μα και αυτό
Δεν τους ήταν αρκετό
Βλέπεις τώρα αυτή η Γκρα
Δεν θέλει μόνον τον παρά
Εξουσία αποζητά κ’ τυφλή υποταγή
Κάθε ώρα και στιγμή να σου αρπάζει την Ζωή
Για να το πετύχει αυτό
Έφτιαξε ένα κουρνιαχτό
Εικοσάχρονα πουλάρια
Έδεσε μες τα ζωνάρια
Να τραβούνε το υνί
Να καρπωθωρεί η γη
Έτοιμο καρπό να βρεί
Από κάθε νεαρή Ζωή
Τροχοπέδη φοβερή
Για μια Ζώη που ΄ναι στην ανατολή
Εικοσάχρονα πουλάρια είναι τώρα στα ζωνάρια
Πριν να γίνουνε μεγάλοι και τους βάλουν χαλινάρι
Συνηθίζουνε αργά
Να τραβούν και τον τρουβά
Αχ!Ελλάς των αθανάτων
Σ’ έχουν βάλει απο κάτων
Μα θα έρθει μια βραδιά
Με την πανσέληνο ψηλά
Που θα ξεφωνήσεις δυνατά

< <Εως εδώ αρκετά>>
Τότε η γη θα ξεσκιστεί
Και ξανά θα ακουστεί
Του παρελθόντος μια κραυγή
Ίδια και όμοια πολεμική ιαχή
Αχ! θυμήσου βρε Ελλάς
Ένας είναι ο Ραγιάς
Και το έχει αποδήξει
Στου παρελθόντος κάθε νύξη
Το τι είναι ικανός
Να πετύχει μοναχός
Όσα οι άλλοι μοναχά να φανταστούνε
Οι καημένοι ειμπορούνε
Απ’ την Κρήτη ή τη Μάνη
Από πόλη για λιμάνι
Η οργή θα ξεχειλήσει
Και τα πάντα θα διαλύσει
Κύμα θα ‘ρθει το ποτάμι
Θα φουσκώσει σαν τσουνάμι
Θα τους ρίξει το δοκάρι
Θα τους πάρει και το στάρι
Αυτό που χρόνια μάζευαν οι < <άλλοι>>
Για να κάνουν την κοιλία μεγάλη
Αυτοί οι τόσα χρόνια ισχυροί
Τώρα αλώφρωνες και παλαβοί
Θε να πάρουνε ποδάρι
Την ίδια τύχη που ‘χαν και οι άλλοι
Που ‘χανε παλιά την φήμη την μεγάλη
Και κορδώνονταν σαν γαλλοί
Οσο για την Γκρα την ξηπασμένη
Που ΄ναι τόσο φαντασμένη
Τώρα θε να τρέχει τρομοκρατημένη
Με την γούνα της βρεγμένη
Την ματιά αλαφιασμένη
Την καρδιά της παγωμένη
Την ανάσα της κομμένη
Και την σκέψη της χαμένη
Μια σπίθα είναι αρκετή
Για να της αρπάξει όλη της την γη
Τα < <χωράφια>> θα καούνε
Τα < <σπαρτά>> της θα χαθούνε
Και θα φταίει ο Ραγιάς
Που όσο και αν τον πολεμάς
Όσο και να τον χτυπάς
Το κεφάλι δεν το σκύβει ο μασκαράς
Γενημένος στην Ζωή
Με την ελευθερία στο πετσί
Δεν δείχνει σε κανένανε υποταγή
Ούτε δέχεται κανενός είδος επιβολή
Κάθε αντίθετη < <προσφορά>>
Φέρνει μόνο συμφορά
Αυτό έχει αποδηχτεί
Και αλίμονο σε όποιον το αμφισβητεί

Φίλοι μου
η Ιστορία αυτή δεν είναι τωρινή,στου παρελθόντος της σελίδες έχει ήδη περαστεί,μόνο που από τους πολλούς έχει πλέον λησμονηθεί, ώσπου κάποιος να την θυμηθεί,τότε σίγουρα θα επαναληφθεί…..

Αν σας άρεσε το θέμα προωθήστε το στους φίλους σας για να τους ενημερώσετε

Από το: tzonto.blogspot.gr

ΑΧ ΕΛΛΑΣ ΤΩΝ ΑΘΑΝΑΤΩΝ ΚΑΙ ΝΑ ΕΡΧΟΣΟΥΝΑ ΞΑΝΑ ΣΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ
5 1 συμμετοχές

Σχολιάστε το Άρθρο...
Slider