Ο ΧΡΟΝΟΣ ΚΑΙ Η ΑΓΑΠΗ

194
0

χρονος και αγαπη

Μια φορά κι έναν καιρό, υπήρχε ένα νησί στο οποίο ζούσαν όλα τα συναισθήματα η Ευτυχία η Λύπη, η Γνώση, η Αγάπη και όλα τα άλλα.

Μια μέρα έμαθαν ότι το νησί τους θα βούλιαζε και έτσι όλοι επισκεύασαν τις βάρκες τους και άρχισαν να φεύγουν.

Η Αγάπη ήταν η μόνη που έμεινε πίσω. ΄Ήθελε ν’ αντέξει μέχρι τελευταία στιγμή.

Όταν το νησί άρχισε να βυθίζεται η Αγάπη αποφάσισε να ζητήσει βοήθεια.

Βλέπει τον Πλούτο που περνούσε με μια λαμπερή θαλαμηγό. Η Αγάπη τον ρωτάει: «Πλούτε μπορείς να με πάρεις μαζί σου;

«΄Όχι δεν μπορώ απάντησε ο Πλούτος. ΄Έχω ασήμι και χρυσάφι στο σκάφος μου και δεν υπάρχει χώρος για σένα».

Η Αγάπη τότε αποφάσισε να ζητήσει βοήθεια από την Αλαζονεία, που επίσης περνούσε από μπροστά της σε ένα πανέμορφο σκάφος. Σε παρακαλώ βοήθησέ με. Είπε η Αγάπη.

«Δεν μπορώ να σε βοηθήσω Αγάπη είσαι μούσκεμα και θα μου λερώσεις το σκάφος μου της απάντησε η Αλαζονεία».

Η Λύπη ήταν πιο πέρα κι έτσι η Αγάπη αποφάσισε να της ζητήσει βοήθεια. Λύπη, άφησέ με να έρθω μαζί σου».

Ω! Αγάπη είμαι τόσο στενοχωρημένη που θέλω να μείνω μόνη μου, είπε η Λύπη.

Η Ευτυχία πέρασε μπροστά από την Αγάπη αλλά και αυτή δεν της έδωσε σημασία, ήταν τόσο χαρούμενη, που ούτε καν άκουσε την Αγάπη που ζητούσε βοήθεια.

Ξαφνικά ακούστηκε μια φωνή: «Αγάπη έλα προς τα εδώ θα σε πάρω εγώ μαζί μου».

΄Ήταν ένας πολύ ηλικιωμένος κύριος που η Αγάπη δεν γνώριζε, αλλά ήταν τόσο συγκινημένη από ευγνωμοσύνη, που ξέχασε να ρωτήσει το όνομα του.

΄Όταν έφτασαν στη στεριά ο κύριος έφυγε και πήρε στο δρόμο του.

Η Αγάπη γνωρίζοντας πόσα χρωστούσε στον κύριο που την βοήθησε ρώτησε τη Γνώση: «Γνώση ποίος ήταν ο κύριος που με βοήθησε;»

«Ο Χρόνος» απάντησε η Γνώση.

«Ο Χρόνος;» ρώτησε η Αγάπη. «Γιατί με βοήθησε ο Χρόνος;»

Τότε η Γνώση χαμογέλασε και με βαθιά σοφία της είπε:

«Μόνο ο Χρόνος μπορεί να καταλάβει πόσο μεγάλη σημασία έχει η Αγάπη».

Αν σας άρεσε το θέμα προωθήστε το στους φίλους σας για να τους ενημερώσετε

Ο ΧΡΟΝΟΣ ΚΑΙ Η ΑΓΑΠΗ
5 1 συμμετοχές

Σχολιάστε το Άρθρο...
Slider