ΣΕ ΛΥΠΑΜΑΙ. ΠΟΙΗΜΑ

275
0

νεοελληνες ψηφοφοροι

ΣΕ ΛΥΠΑΜΑΙ

Σε λυπάμαι ότι κι’ αν πάθεις
τα βάρη τα θέλεις ποτέ δεν θα μάθεις
αυτοί σε χτυπάνε κι’ εσύ τους γλύφεις
τον πλούτο σου κλέβουν σου παίρνουν το σπίτι
κι’ εσύ τους δοξάζεις κι’ εσύ τους ψηφίζεις

Ποτέ δεν θυμώνεις ποτέ δεν αντιμιλάς
καρπαζιές σε χορταίνουν και συ χαμογελάς
τα τζάκια σε κλέβουν κι’ εσύ τα προσκυνάς
αντί να τους πιάσεις στου Γουδή να τους πας

Αυτοί σε πατάνε κι’ εσύ καμαρώνεις
οι γύπες σε τρώνε συμφορά σε ζυγώνει
σου σπάνε τα κόκκαλα εσύ δεν μαθαίνεις
ανεπίδεκτος μάθησης ο ξένος σε γδέρνει

Με τα ‘μίντια’ σε έχουν ντοπαρισμένο
αρχηγό πάντα βγάζεις διασωληνωμένο
σε εξαπατούν στη μικρή οθόνη
και συ όνειρα πλάθεις με δυναστείες μαστουρώνεις
φίλε σε λυπάμαι γιατί είσαι κωθώνι

Σε κοίμισαν στο διάβα και ονειρεύτηκες μεγαλεία
ξάφνου σαν ξύπνησες αντίκρισες την αποικία
τόπε κι’ ο Γέροντας την Πόλη θα πατήσεις
με λάθρους και τζιχαντιστές το Αιγαίο έχει πλημμυρίσει

Χάρτες απλώνουν κομμάτια σε μοιράζουν
γι’ αυτά δεν στα λένε ούτε σε προετοιμάζουν
εθνόσημα καταργούν η κληρονομιά τους βαραίνει
Ευρωλιγούρη σε βλέπουν το Ευρώ ….ξεμακραίνει

Την πατρίδα σου παίζεις την παρτίδα σου χάνεις
σε φορτώνουν με χρέη μέχρι που να πεθάνεις
αυτοκριτική ποτέ δεν σε είδα να κάνεις
τα ίδια σφάλματα συνεχώς επαναλαμβάνεις
σε δέρνουν σε φτύνουν και συ αδρανείς
σαν καλός χριστιανός όλους τους συγχωρείς

Την αξιοπρέπεια σου χάνεις και σένα δεν σε νοιάζει
τσίπα δεν σου έμεινε του «κώλου» νόμους βγάζεις
αρσενοκοίτες νέους διακαώς ετοιμάζεις
βιασμό στις αξίες την φυλή ατιμάζεις ;

Για αξιοκρατία σου μιλούν για δημοκρατία
μακριά νυχτωμένος είσαι Έλληνα παρία
ολιγαρχία έχεις και οικογενειοκρατία του κάθε κλεφταρά
όλα τα πούλησαν ακόμη και τα κειμήλια
του παππού και της γιαγιάς
πατρίδα , οικογένεια και κάθε πνευματική αξία
την περιουσία σου λεηλατούν σου πήραν
και την πεμπτουσία

Έχασες την Ελευθερία και την τιμή σου
αυτή που εδώ και χιλιετίες απέκτησαν
οι πρόγονοι σου
και αντί ν’ αγωνιστείς να την ανακτήσεις χύνοντας αίμα
εσύ λιποτακτείς με αεροπλάνα και με τραίνα

Τώρα άνοιξες του Αιγαίου την κεντρική πύλη
να μπουν αλλόθρησκοι-εχθροί και άσπονδοι φίλοι
και πάλι δεν σου καίγεται καρφάκι
τον κάθε ξένο ανέχεσαι να ‘λιάζεται’ στο παρκάκι
όμως στο σκοτάδι κρύβεται το φαρμακερό φιδάκι ,
ο ξένος δεν είναι όπως νομίζεις του Έλληνα αδερφάκι

Κάθε συμβάν κρίνεται από τον τόπο και τον χρόνο
η κατοχή του έθνους είναι εξόχως εθνοκτόνος
εσκεμμένη η εισβολή λάθρων στα Ελληνικά νησιά
από Συρία , Πακιστάν, Αφρική και Αφγανιστάν
η Ελλάς αλλάζει γίνεται Ελλαδιστάν
και συ λίαν συντόμως θα κληθείς να πεις: «ταν ή επι τας»

*Αμφικτύων

*Αμφικτύων είναι ο Υποστράτηγος ε.α Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης,
Συγγραφεύς, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων λογοτεχνών
amphiktyon.blogspot.com

Αν σας άρεσε το θέμα προωθήστε το στους φίλους σας για να τους ενημερώσετε

ΣΕ ΛΥΠΑΜΑΙ. ΠΟΙΗΜΑ
5 1 συμμετοχές

Σχολιάστε το Άρθρο...
Slider